به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

جرارد دلوفئو،بدترین دشمن خود...

منبع : توتال بارسا / مترجم : صدرا حبیبی

جرارد دلوفئو،یکی از بارسایی های جوانی است که بیشتر از همه و برای مدت طولانی است که در مورد او صحبت می شود...

جرارد دلوفئو،یکی از بارسایی های جوانی است که بیشتر از همه و برای مدت طولانی است که در مورد او صحبت می شود..او تنها 9 سال داشت وقتی که برای اولین بار در یک مصاحبه حضور یافت...وقتی 14 ساله شد،به او لقب "رونالدینیوی جدید،اعجوبه ی آیندۀ لاماسیا" را اعطا کردند و همچنین موقعی بود که تیم های مطرح انگلیسی بر سر به خدمت گرفتن این نابغۀ بارسایی با یکدیگر به مبارزه پرداختند.این تابستان،او کمک کرد تا تیم زیر 19 ساله های اسپانیا بدون مشکل چندانی عنوان قهرمانی را بدست بیاورند.او در آنجا به بازیکنان جوان تر تیم کمک می کرد در صورتی که خودش 18 سال بیشتر نداشت.فصل پیش نیز اولین بازی خود را برای تیم اصلی انجام داد.این به این معنی است که انتظارات و صحبت هایی که در مورد جرارد دلوفئو می شود حتی شدید تر از چند سال قبل و زمانی که او 14 سال داشت،شده است...عکس های او تابحال بیش از چند بار روی جلد روزنامه های بزرگ ورزشی بارسلونایی چاپ شده است و حالا مردم به جای این که او را رونالدینیوی جدید صدا بزنند،از او بعنوان برندۀ توپ طلا در آینده یاد می کنند.


هیچ شکی وجود ندارد که دلوفئو استعدادی استثنایی دارد و می تواند روزی توپ طلا را تصاحب کند؛اما او یک مشکل دارد.مشکلی که از نظر من بسیار بزرگ است:او باور کرده است که هم اکنون بهترین است.این برای بازیکنی که از زمان بچگی به او پسر اعجوبه می گفتند،غیر عادی نیست که از خودش مطمئن باشد و باور کند که آماده است؛حتی اگر راه زیادی برای طی کردن مانده باشد.بازیکنان بسیاری بودند که به آنها برچسب ستاره های آینده را زده بودند اما موفق نشدند و به جای تبدیل شدن به بهترین ها، کارشان به بازی در تیم های ضعیف تر ختم شد.این چیزی است که می ترسم در مورد دلوفئو رخ بدهد و در این چند وقت به جای این که خلاف آن را به من ثابت کند،در این مسیر قدم برداشته و این را دارد به من ثابت می کند که حرفم درست بوده است.


جرارد یکی از آن دست بارسایی هایی است که او را برای مدت طولانی زیر نظر داشته ام.من ویدئو های مهارت های شگفت انگیز او را،زمانی که تنها 14 سال داشت،از یوتیوب شروع به دیدن کردم.برای من این مسلم است که او به درجات بالاتر می رسد.چرا که او آن چیز بخصوص را دارد.استعدادی استثنایی...در این چند سال او یک غرور و خود پسندی قابل توجهی بدست آورده است و کریستیانو رونالدو،ستارۀ رئال مادرید، را بعنوان الگوی خود در فوتبال معرفی کرده است.هیچ چیز غلطی در انتخاب الگوی او وجود ندارد.رونالدو یک فوتبالیست شگفت انگیز است و بعضی وقت ها شما باید مغرور باشید تا به موفقیت برسید.اگرچه سخت تر است که در بالاترین سطح،به تنهایی حرکت کنی تا این که با هم تیمی هایت باشی.من همیشه مطمئن بودم که جرارد با حضور در بهترین مدرسۀ فروتنی -لاماسیا- ،تغییر مسیر می دهد و افتاده تر و متواضع تر می شود و همچنین تیمی تر.اما دیگر مطمئن نیستم...با دیدن این چند فصل اخیر و در طول مسابقات زیر 19 سال،من پسری را می دیدم که آنجا بود به این خاطر که همه چیز را به نام خودش ثبت کند.بعضی اوقات،توانایی های او کمکش می کنند و در جا گذاشتن 4-5 بازیکن موفق می شود.اما در بالا ترین سطح،این راهش نیست .چه روی می دهد وقتی او بفهمد که دیگر نمی تواند بازیکنان را پشت سر بگذارد و دریبل کند؟؟ من عاشق توانایی های جرارد دلوفئو هستم،اما نمی توانم رفتار و روش او را تحمل کنم.


در این یک ماهی که در بارسلون بوده ام متوجه این شده ام که بسیاری از هوادارانی که با آنها در این مورد صحبت می کردم هم احساسی شبیه به من داشتند.آن ها طرز فکر و برخورد جرارد را دوست ندارند.ما احساس ناراحتی پیدا می کنیم وقتی او یک بازیکن را دریبل می زند و سپس به طرف همان بازیکن برمی گردد و از او می پرسد که آیا می خواهد به او امضا بدهد؟ این همان خودشیفتگی ای است که من نمی توانم تحملش کنم.من واقعا امیدوارم که او تغییر کند.اگر 9 سال حضور در لاماسیا در تغییر روش و رفتار او موثر نبوده است.مطمئن نیستم که هیچ چیز دیگری بتواند او را در آینده تغییر بدهد.جرارد دلوفئو بازیکنی فوق العاده است که می تواند تا هر جایی که ممکن است پیشرفت کند.اما او بزرگترین دشمن خودش است.اگر او بخواهد که این مسیر را که "همیشه تنها قدم برداشتن با رفتاری از خود راضی" است،ادامه بدهد،در این صورت، تنها دلوفئو است که مانع این می شود که روزی در جهان بهترین شود...

 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید