به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

هانس گمپر (25-1924، 23-1921، 19-1917، 13-1910، 09-1908)

موسس باشگاه بارسلونا خوان گمپر فرزند يك خانواده متمول سوئيسي بود، او از ابتدا وقت خود را بين دو امر تقسيم كرد، مطالعه و ورزشهاي مختلف كه در هردو نيز عالي بود.

گمپر يك ورزشكار بي نظير بود و به راگبي،شنا و دوچرخه سواري عشق مي ورزيد اما اصلي ترين علاقه او تنها يك چيز بود، فوتبال. در زوريخ او باشگاه اكسلسير را تاسيس كرد و سپس براي بازل و بازي كرد. وقتي كه 18 ساله بود به دلايل كاري رهسپار ليون شد و در آنجا نيز براي تيم اين شهر بازي كرد.

در سال 1899 رهسپار بارسلونا شد . در آنجا دايي او، املي گايسر، كه در بارسلونا زندگي مي كرد او را تشويق كرد تا شهروندي بارسلونا را برگزيند. اين يعني ورود موسس بارسلونا به اين شهر، او در ناحيه سنت گرواسي به بازي فوتبال پرداخت و سپس تصميم به افتتاح يك باشگاه گرفت. گمپر تا حدوان خويش افرادي را به دور خود جمع كرد تا به آنها اعلام كند كه قصد تشكيل يك باشگاه در زمينه ورزشي دارد كه تا حد زيادي بين مردم ناشناخته است. و سرانجام روياي تاسيس در 29 نوامبر 1899 به تحقق پيوست.

گمپر از برعهده گرفتن سمت رياست باشگاه در ابتدا امتناع ورزيد اما در سال 1908 براي نخستين بار رياست باشگاه را بر عهده گرفت تا باشگاه را از هم پاشيدگي حفظ كند. اولين دوره رياست او در 2 دسامبر به دنبال قرار ملاقاتي بسيار متاثر كننده به وقوع پيوست. رئيس قبلي ويسنس ريگ درست پس از 22 روز استعفا داد و رئيس هيئت مديره فرانسس سانز شرايط بحراني باشگاه را براي همگان توضيح داد، اين شرايط نه تنها مربوط به درون زمين و امور ورزشي تيم بودند بلكه از نظر اقتصادي و اجتماعي نيز شرايط تلخي را براي باشگاه رقم ميزدند. او در ضمن صحبتهايش ابراز داشت كه دوران بارسلونا به انتها رسيده است اما يكي از بازكنان به نام كارلوس والاس پرسيد، "آيا كسي نيست كه بخواهد باشگاه را حفظ كند؟ اگر كسي باشد، تمام بازيكنان از او حمايت خواهند كرد". در اين لحظه خوان گمپر كه تاكنون سكوت اختيار كرده بود، در نطقي تاثيرگذار ابراز داشت "بارسلونا نمي تواند از بين برود و نبايد از بين برود، اگر كسي نيست كه اين كار را بر عهده بگيرد من مسئوليت آنرا بر عهده خواهم گرفت و مطمئنم تمام كساني كه فوتبال برايشان ناشناخته بود، و نسبت به حمايت از من شك داشتند از من حمايت خواهند كرد، حالا ميخواهم تمام مشكلات و بي اعتماديها را كه منجر به بي توجهي و دور شدن من از باشگاه شده بودند را فراموش كرده و باشگاه را به جايي برسانم كه همه ما در آن سهيم باشیم".

سخنان موسس باشگاه همگان را اميدوار كرد و از آن لحظه به بعد گمپر با اشتياق و علاقه خود را تنها با هدف تقويت باشگاه صرف اين امر كرد. او تمام اعضاي باشگاه كه آنرا ترك كرده بودند بازستاند و به زودي تعداد اعضاي باشگاه به 200 نفر رسيد.

او با روحيه اي بالا تيم را از نو ساخت و در سال 1909-1908 جام كاتالونيا را بدون حتي يك شكست از آن خود كرد. او همچنين سعي كرد ورزشگاهي را براي بازيهاي خانگي باشگاه مهيا سازد و اين امر نيز با ساخت استاديومي در كاررا ايندوستريا به سرانجام رسيد، پس از 322 روز در اين كسوت،خوان گمپر به دلايل كاري از ادامه اين كار سر باز زد.

در 17 نوامبر 1910 در گردهمايي عمومي اعضا آنها مجددا از خوان گمپر خواستند كه مجددا اين سمت را بر عهده بگيرد، بنابراين گمپر مجددا به اين سمت نايل شد و تا 30 جون 1913 بر سر كار باقي ماند. در سال 1911-1910 او چند مورد اختلافات دروني را كه به دليل رشد حرفه اي گري در باشگاه بروز كرده بودند با موفقيت مديريت كرد. اين در حالي بود كه روابط باشگاه با فدراسيون فوتبال اسپانيا روز به روز تيره تر مي شد.

اين فصل بدون مشكل نبود و به دليل برخورد با بعضي از اعضاي باشگاه گمپر در آستانه ترك تيم قرار گرفت. اما با ادامه دادن به كار خود بارسا جام قهرماني اسپانيا و جام بلورین(شیشه ای) را از آن خود كرد.

اختلاف با فدراسيون فوتبال اسپانيا و كاتالونيا در سال 1913-1912 به اوج رسيد و بارسلونا در اعتراض به اين اختلافات از هر دو فدراسيون استعفا داد. در انتهاي فصل گمپر كه از اين مشكلات به تنگ آمده بود از سمت خود استعفا داد.

در 17 ژوئن 1917 خوان گمپر بار ديگر رياست باشگاه را احراز كرد و و جك گرينول، اولين مربي حرفه اي تاريخ بارسلونا را به بارسلونا آورد. در سال 1919 او ريكاردو زامورا دروازه بان افسانه اي اسپانيا را به خدمت گرفت و پس از رفع مشكلات بسيار، مجددا از سمت خود استعفا داد.

اما در 17 جولاي 1921 براي پنجمين بار باز هم سمت رياست بارسا را بر عهده گرفت، كه خود يكي از بهترين و درخشانترين دوران تاريخ بارسا بود. درفصل 1922-1921 جام قهرماني اسپانيا و جام كاتالونيا را بالاي سر برد و افزون بر آن استاديوم لس كرتس نيز افتتاح شد. باشگاه از نظر مالي بسيار ثروتمند شده بود و اعضاي آن روز به روز بهتر مي شدند. در انتهاي فصل 1923-1922 بارسا بيش از 10 هزار عضو داشت و گمپر 742 روز پس از دوراني بسيار موفق استعفا داد.

در اول جون 1924 چند ماه پيش از 25 سالگي بارسا او دوره بسيار كوتاهي به سمت خود بازگشت و مشكلاتي كه مدتي بود گريبان باشگاه را گرفته بودند با حضور خود از سر راه برداشت و باز هم هانس گمپر در صدر باشگاه موفقيت را براي بارسا به ارمغان آورد و در يك مراسم به ياد ماندني و تاثير گذار 25 سالگي بارساي بزرگ را جشن گرفتدر 17 دسامبر 1925 گمپر و ساير اعضاي هيئت مديره توسط حكومت ديكتاتوري پريمو د ريورا از كار بركنار شدند، آنها همچنين به دليل اعتراض تماشاجيان در اعتراض به پخش سرود ملي اسپانيا در استاديوم لس كورتس مجبور به تعطيلي 6 ماهه اين استاديوم شدند.

و اين چنين بود كه خوان گمپر كه همواره از نام كاتالان خود استفاده مي كرد و به زبان كشور مطبوع خود صحبت ميكرد با رياست بارسا خداحافظي كرد، وي دوراني را براي بارسا رقم زد كه اگر درخشانتر از عصر مدرن بارسا نباشند كمتر از آن نيز نيستند. پدر (Futbol Club Barcelona) در 30 جولاي 1930 به دليل مشكلات مالي خودكشي كرد و مراسم تدفين او نمايانگر عزاداري بزرگ عمومي در شهر بارسلونا بود. بارسلونا شماره يك اعضا را براي هميشه به او اختصاص داد و هر سال براي بزرگداشت اين شخصيت بزرگ ديداري موسوم به بازي خوان گمپر برگزار ميكند.