به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

انریک مارتی کارتو (1953-1952)

انريک مارتي در زمان رياست آگوستي مونتال به عنوان نايب رئيس و دست راست او در باشگاه فعاليت ميکرد.

مارتی در تاریخ 16 جولای 1952 در یک رقابت آسان به عنوان ریاست باشگاه دست یافت.

در تنها فصلي که مارتي رياست را بر عهده داشت، تيم، ليگ، جام حذفي و سوپر جام را برد. اما همه چيز براي او بعد از " قضيه دي استفانو " عوض شد و او را مجبور به استعفا کرد.

بارسا در واقع با اين ستاره آرژانتيني قرارداد بسته بود و طبيعتا او حق مسلم اين تيم بود. اما با نگاهي گذرا بر ماجرا درميابيم که چگونه رئال مادريد وارد قضيه شد و اين حق را پايمال کرد. آنها هرطوري بود با ميوس رانيوس بوگوتا، جايي که دي استفانو در آنجا قرضي بازي ميکرد به تولفق رسيدند. داستان از اين قرار بود، با وجود اينکه فيفا حق را به بارسا داده بود و او را عملا بازيکن اين تيم دانسته بود، فدراسيون فوتبال اسپانيا زير فشار دولت و رئال مادريد، بر روي نظرش پافشاري کرد و باعث يکي از عجيب ترين قرارداد هاي تاريخ فوتبال اسپانيا شد. بعد از 3 ماه کش مکش در تمامي دادگاه هاي ورزشي اسپانيا، از جمله مرجعي که براي عقد قرارداد با بازيکنان خارجي بود، سرانجام بارسا تصميم گرفت اين بازيکن را به يوونتوس بفروشد.

اما رئال مادريد دست بردار نبود و کار به جايي رسيد که سرانجام دادگاه اسپانيا راي نهايي را صادر کرد. راي عجيب به اي شکل بود، ستاره آرژانتيني مي بايست در فصول 1953-54 و 1955-56 براي رئال مادريد و در فصول 1954-55 و 1956-57 براي بارسا بازي ميکرد. رئيس بارسا توافق نامه را امضاء کرد اما باز هم فشار هاي شديد سياسي باعث شد او از اين پست کنار برود و در تاريخ 22 سپتامبر 1953 استعفا دهد.

چند هفته بعد، باشگاه فوتبال بارسلونا تصميم گرفت از اين توافق نامه کنار بکشد و به اين ترتيب اين رئال مادريد بود که قرارداد قطعي با اين بازيکن منعقد کرد.