به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

تاریخچه اف سی بارسلونا

در 29 نوامبر سال 1899 ، هانس گمپر به همراه 11 نفر از علاقمندان فوتبال، ورزشي كه تا آن موقع در اين قسمت جهان كمتر شناخته شده بود، باشگاه فوتبال بارسلونا را تاسيس كردند.

 

 

او نمي توانست تصور كند كه ابتكاري كه به خرج داده بود به چه شكوه و عظمتي تبديل خواهد شد . با تاريخچه اي بيش از صدسال ، باشگاه بارسلونا به طور منحصر به فردي در هر منطقه رشد كرده و به چيزي بيش از يك باشگاه معمولي تبديل شده است تا شعار " فراتر از باشگاه " به واقعيت بدل شود .

بارسا براي ميليون ها نفر در سرتاسر دنيا به سمبلي از هويتشان و نه فقط به عنوان يك حس ورزشي بلكه در زمينه هاي اجتماعي ، سياسي و فرهنگي تبديل شده است . در طول سخت ترين دوره هاي زماني ، بارسا استانداردي بود كه به كاتالونيا و مردم كاتالان اشتياق آزادي را نمايش مي داد ، سمبلي كه تا به امروز با رابطه ي ويژه ي باشگاه با اعضايش ادامه پيدا كرده است . در اسپانيا ، بارسا به عنوان يك باشگاه دموكراتيك شناخته مي شود . در سرتاسر دنيا نيز ، بارسلونا به عنوان باشگاهي با اهداف خيرخواهانه به ويژه در مورد كودكان و با قراردادي كه با يونيسف امضا كرده است ، شناخته مي شود .

در طول يك قرن ، بارسلونا لحظات فراواني توام با افتخار و رنج را پشت سر گذاشته است ، دوره هايي مملو از درخشش و دوره هايي با موفقيت كمتر ، پيروز هايي حماسي و شكست هايي همراه با فروتني . ولي همه ي اين لحظات متفاوت به شناخت ويژگي هاي باشگاه كمك كرده است ، باشگاهي كه بدليل ويژگي هاي خاصش ،*در سرسر دنيا باشگاهي خاص به حساب مي آيد.
با بيش از يك قرن تاريخ ، بطور طبيعي دوره هاي مختلفي چه در زمينه ي ورزشي و چه زمينه ي اجتماعي براي باشگاه وجود داشته است .در سال هاي آغازين (1922-1899) ، از تاسيس باشگاه تا ساخت استاديوم لس كورتس ، بارسا باشگاهي بود كه مي بايست خود را از ساير باشگاه هاي فوتبال در بارسلونا جدا مي كرد تا به نقطه اي برسد كه به عنوان يكي از نماد هاي شهر به حساب بيايد. بارسا خيلي سريع به باشگاه اول كاتالونيا تبديل شد و با حس در حال رشد هويت ملي كاتالان ها همراه شد .

از لس كورتس تا نوكمپ (1957-1922) ، باشگاه دوره هاي متضادي رو پشت سر گذاشت . تعداد اعضاي باشگاه براي اولين بار به 10،000 نفر رسيد ، اين در حالي بود كه فوتبال به يك پديده ي اجتماعي بزرگ تبديل شده بود و بصورت حرفه اي دنبال مي شد. در اين سال ها شاهد نقش آفريني اسطوره هايي مانند آلكانتارا و ساميتير بوديم . ولي بدليل مشكلات سياسي جنگ داخلي اسپانيا و سال هاي پس از جنگ ، باشگاه مجبور به غلبه بر ناسازگاري هاي زيادي شد ،كه از ان جمله مي توان به ترور رياست باشگاه جوزپ سانيول در سال 1936 اشاره كرد .وي فردي بود كه شعار " ورزش و شهروندي " را در هم آميخته بود .ولي باشگاه به حيات خود ادامه داد و دوره اي از بهبود اجتماعي و ورزشي را با ساخت نوكمپ آغاز كرد كه اين اتفاق با ورود به شدت تاثير گذار لاديسلاو كوبالا همراه شد.

از ساخت نوكمپ تا هفتاد و پنجمين سالگرد تاسيس باشگاه (1974-1957) ، بارسا از نتيج متوسطش رنج مي برد ولي اينها با تثبيت موقعيت يكپارچه باشگاه به همراه افزايش دائمي اعضاي باشگاه و بهبود اندك ولي مداوم شرايط همراه بود . يك شور آشكار كه براي اولين بار در عبارت " بارسا ، فراتر از يك باشگاه " توسط رياست باشگاه نارسيس د كارياس اعلام شد . هيئت مديره كه توسط آگوستي مونتال اداره مي شد بازيكني را به بارسلونا آورد كه ناريخ باشگاه را تغيير داد ، يوهان كرويف.

از جشن هفتادو پنج سالگي تا جام اروپايي (1992-1974) ، باشگاه شاهد تبديل گفتگوي باشگاه ها به سوي دموكراسي بود ، شروع دوره ي بلند مدت رياست لوئيزنونز ، توسعه ي ورزشگاه نوكمپ براي جام جهاني 1982 و كسب جام برندگان جام اروپا در سال 1979 ، نه تنها يك موفقيت ورزشي بلكه يك موفقيت در حوزه ي اجتماعي ، به همراه افزايش فوق العاده ي طرفداران باشگاه كه به اروپا وحدت بارسلونا و پرچم هاي كاتالان را نشان مي داد . كرويف بازگشت ، اين بار به عنوان يك سرمربي و تيمي را ساخت كه بعد ها به عنوان " تيم رويايي " از آن ياد شد ، كسي كه مهمترين دستاوردش كسب جام قهرمانان اروپا در سال 1992 بود ، اين جام با گل مشهور رونالد كومن به دست امد . سلطه جهاني از ومبلي تا ابوظبي (2009-1992) زماني بدست آمد كه پيشرفت هاي اخير باشگاه در ميان 3 تا از بزرگترين دستاورد هايش رخ داد يعني قهرماني در اروپا . دوران رياست لوئيز نونز به پايان رسيد و باشگاه بهترين پتانسيلش را در طي جشن صدسالگي خود نشان داد . بعد از دوران رياست گاسپارت(2003-2000) ، خوآن لاپورتا در ژوئن 2003 با انتخابات وارد باشگاه شد و دوره اي تازه در توسعه ي اجتماعي با افزايش اعضاي باشگاه به 172،938 و موفقيت هاي بيشتري در زمين فوتبال شامل 4 لاليگا و دو قهرماني در ليگ قهرمانان در پاريس و رم و جام باشگاه هاي جهان ، آغاز شد.

در فصل 09-2008 ورود پپ گوآرديولا به عنوان سرمربي تيم اصلي انرژي مضاعفي به باشگاه تزريق كرد و آنها موفق به ثبت ركورد 6 جام در طول يك فصل و ساختن موفق ترين فصل باشگاه در تاريخش شدند ، فصلي كه هميشه در ياد هواداران بارسا باقي خواهد ماند . موفقيت در كسب جام ها به باشگاه كمك كرد تا بتوانند به توسعه ي اجتماعي پرداخته و نقش خود در رسانه هاي اجتماعي را با قدرت بيشتري ايفا كند . در فصل 10 – 2009 يعني در سال دوم سرمربيگري گوآردولا ،* لاليگا براي دومين فصل پياپي و بيستمين بار در تاريخ باشگاه با ثبت ركورد 99 امتياز بدست آمد . اين جام قهرماني در هفته ي آخر و در ديدار با وايادوليد بدست آمد . ابهت و عظمت باشگاه بارسلونا در كنار ساير فاكتورها بوسيله ي ليست تاثيرگذار افتخاراتش تعريف مي شود . تنها تعداد اندكي از باشگاه ها در سرتاسر جهان به اين تعداد جام دست يافته اند . جام بيت قاره اي تنها جام بزرگي است كه به موزه ي باشگاه راه نيافته است . در حاليكه بزرگترين افتخارات باشگاه در سطح بين المللي شامل سه ليگ قهرمانان اروپا در ومبلي (1992) ، پاريس (2006) و رم (2009) و جام باشگاه هاي جهان در سال 2009 مي شود.

جداي از كسب ارزشمندترين جام در سطح اروپا ، باشگاه بارسلونا اين افتخار را دارد كه تنها باشگاهي باشد كه از شروع رقابت هاي اروپايي از سال 1955 ، هرسال در يكي از جام هاي اروپايي حضور داشته باشد . از افتخارات فراوان باشگاه بارسلونا در اروپا مي توان به كسب عنوان " پادشاه جام برندگان " به علت كسب چهارباره ي ابن جام اشاره كرد . بارسلونا همچنين 3 بار موفق به كسب جام جوانمردي ( كه اكنون به عنوان جام يوفا شناخته مي شود ) در سال هاي 1958 ، 1960 و 1966 شده است . در سال 1971 ، بارسا آن جام را براي هميشه در ديداري كه بين بارسلونا به عنوان اولين برنده ي اين جام و ليدز يونايتد ( آخرين تيم كه اين جام را كسب كرده بود ) كسب كرد.