به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

کارلس رکساچ (1981، 1991، 1996، 2001-02)

پسری از شهر پدرالبس کفش هایش را در 1979 آویخت ولی بالافاصله با مربیگری تیم جوانان بارسلونا به دنیای فوتبال بازگشت.

با اینکه بازیکن بزرگی بود، رکساچ بهترین سالهایش را روی نیمکت بارسلونا گذراند. اول به همراه لوئیس آراگونس (1987-1988) و سپس یوهان کرایف (1988-1996). با اولی او به عنوان یار ذخیره در برخی بازی های به میدان می آمد و جام حذفی را با شکست رئال سوسیداد به دست آورد. با یوهان کرایف عناوین مختلف بسیاری را کسب کرد که مهمترین آنها 4 بار قهرمانی پی در پی در لیگ و کسب جام ارزشمند قهرمانی اروپا بود. او همچنین کنترل کامل تیم را پس از غیبت اجباری داچمن به علت جراحی قلب به عهده گرفت. خاطرات بسیاری از او در ذهن هواداران بارسا باقی مانده است که بزرگترینشان پیروزی 6-0 در بیلبائو بود. بازی ای که در آن بلاگرانا به شدت مردان خاویر کلمنته را تحقیر کردند، بعدها و در شرایطی کاملا متفاوت رکساچ جایگزین کرایف شد.

مقارن با پایان فصل 2000-2001 چارلی بار دیگر مسئولیت تیم اول را به عهده گرفت در زمانی که جایگزین سرافرر شد که تیم فصل را با او شروع کرده بود. آن سال او موفق شد با شکست والنسیا در آخرین بازی فصل و گل استثنایی ریوالدو در دقایق پایانی مجوز شرکت در لیگ قهرمانان را بدست آورد. فصل بعد 2001-2002 کارلس رکساچ بار دیگر تیم را به یکی از 4 تیم بالای جدول تبدیل کرد و در شرف رسیدن به فینال جام قهرمانان بود که در نیمه نهایی از رئال مادرید شکست خورد. با آغاز دوره دوم مربیگری ون گال در باشگاه (2002-2003) ، کارلس رکساچ از مقامش در سکان هدایت تیم اول تنزل یافت و تبدیل به مشاور فنی باشگاه شد.