به اشتراک گذاری
FaceBook  Twitter  

فرانک رایکارد (2003-08)

فرانکلین ادموندو رایکارد، متولد 30 سپتامبر 1962 در آمستردام هلند، در تابستان سال 2003 مربیگری بارسا را بر عهده گرفت و جایگزین رادمیر آنتیچ شد.

در طی پنج فصل حضور او در بارسلونا، رایکارد عناوین متعددی را کسب کرد. از آن جمله می توان دو قهرمانی لیگ در سالهای 2005 و 2006 و لیگ قهرمانان در سال 2006 را ذکر نمود. او در بارسا عالی کار کرد و به همه احترام گذاشت.

رایکارد که با سابقه ی فردی آرام، معقول و آبرومند به بارسا آمد، دوران خود در بارسا را همراه با تغییرات در کنار هموطنش هنگ تن کاته مربی سابق تیم ناک بردا و اوزبیو ساکریستان عضو سابق تیم رویایی یوهان کرویف به عنوان کمک مربی آغاز کرد.

به عنوان یک مربی با همه ی بازیکنان و همکاران بسیار صمیمی بود. فلسفه ی فوتبال او از مدرسه ی فوتبال هلندی نشات میگرفت که به فوتبال هجومی، اهمیت پرسینگ و عریض بازی کردن مشهور بود. پس از 5 سال بازی در لیگ ایتالیا به عنوان بازیکن آث میلان بر روی دفاع نیز تمرکز میکرد. در هر موقعیتی به اصول خود وفادار بود و نمونه ی عالی از رفتار درست در داخل و خارج از زمین بود. دوره رایکارد در سه سال اول (06-2003) بسیار مثبت بود. او در این سالها به همراه بارسا دو عنوان لیگ و یک عنوان لیگ قهرمانان را فتح کردند. با وجودی که این رکورد در دو سال پایانی باقی نماند (08-2006).

بازگشت به لیگ قهرمانان

دوره رایکارد در سال 04-2003 آغاز شد. این امر همراه با حضور رونالدینیو، به عنوان ستاره ای در زمین بود. باشگاه چهار فصل ضعیف را پشت سر گذاشته بود و در جام یوفا بازی می کرد. پس از نیم فصل اول ضعیف ورود هافبک هلندی،ادگار داویدز در فصل نقل و انتقالات ژانویه نقطه ی عطف بود. مربی با تاکتیک خود تیم را بهبود بخشید و طوری در جدول بالا رفت که در مقام دوم قرار گرفت،که حتی در تاریک ترین لحظات نیز بعید به نظر میرسید.در حالی که بارسا از جام یوفا توسط سلتیک و از کوپا دل ری توسط ساراگوسا حذف شده بود فصل را با قهرمانی در کوپا کاتالونیا به پایان رسانید،در حالی که همگان می دانستند که روزهای خوشی در راه است.

اولین قهرمانی لیگا

سال 05-2004 همراه بود با شروع عالی در کنار ستارگان تازه از راه رسیده ای چون اتوئو، دکو، لارسن، ژولی، ادمیلسون، بلتی و سیلوینیو. پس از چهار مصدومیت در نیم فصل اول(موتا، گابری، ادمیلسون و لارسن) بارسا با فوتبال هجومی بر شرایط سخت فائق آمد و لیگ را با اقتدار در حالی که سه هفته تا پایان مانده بود در خانه ی لوانته برد. در این فصل کوپا کاتالونیا نیز توسط بارسا فتح شد، در حالی که توسط چلسی از لیگ قهرمانان و گرامنت از کوپا دل ری حذف شد.

دو فصل تاریخی 06-2005

اوج دستیافته های رایکارد در سال 06-2005 بود. بارسا اروپا را با نمایشهای به یاد ماندنی در استمفورد بریج (پیروزی 2-1 بر چلسی) و سن سیرو (پیروزی 1-0 بر میلان) و سرانجام فتح لیگ قهرمانان (پیروزی 1-2 بر آرسنال در استاد د فرانس) مسخ کرد. بارسا لیگ را با بازیهای خارق العاده که شامل 14 پیروزی متوالی، منجمله پیروزی 3-0 در برنابئو بر رئال مادرید که همراه با تشویق طرفدان مادریدی نیز بود، مجددا فتح کرد. آنها سوپر کاپ اسپانیا را با پیروزی در مقابل بتیس از آن خود کردند. در حالی که تنها نقطه منفی این فصل، حذف از کوپا دل ری توسط ساراگوسا بود. در بحث انفرادی رایکارد بالاتر از خوزه مورینیو و خوانده راموس توسط فدراسیون آمار و اطلاعات فوتبال به عنوان بهترین مربی جهان در سال 2006 شناخته شد.

دو فصل ضعیف

07-2006 یک فصل ناامید کننده بود. حذف از لیگ قهرمانان، با توجه به گل زده در خانه ی حریف در برابر لیورپول، از دست رفتن سومین لیگای پیاپی با توجه به تفاضل گل و حذف دردناک از نیمه نهایی کوپا دل ری توسط ختافه، شکست از سویا و اینتر ناسیونال پورتو دی آلگره در فینالهای سوپر کاپ اروپا و جام باشگاههای جهان، همگی این فصل را بسیار ناخوشایند کردند. تنها عناوینی که بارسا از آن خود کرد،سوپر کوپا اسپانیا و کوپا کاتالونیا که در برابر اسپانیول به دست آمد.

تابستان 2007 شاهد از راه رسیدن هانری، آبیدال ،یایا توره، گابریل میلیتو بود که یکی از بهترین تیمهای تاریخ بارسا را می ساخت. بارسا با فینال لیگ قهرمانان و کوپا دل ری تنها یک گل فاصله داشت. در حالی که منچستر یونایتد و والنسیا کاتالانها را که شاید در هر دو جام لیاقت عناوین بهتری داشتند را از رسیدن به حق خود باز داشتند. در لیگ بارسا به دلیل مصدومیتهای متوالی و افت فیزیکی بازیکنان نتوانست به استحکام لازم دست یابد و در جدول سوم شد.

جامها و نمادها

در 8 می 2008 باشگاه اعلام تغییر سرمربی داد و جوزپ گواردیولا، یکی از نمادهای بارسلونا، جای فرانک رایکارد را گرفت. با وجود دو سال ضعف متوالی، سرمربی هلندی با رکورد فوق العاده ای باشگاه را ترک کرد. دو عنوان قهرمانی لالیگا(06-2005 و 05-2004)، یک لیگ قهرمانان(06-2005)، دو سوپر کاپ اسپانیا (07-2006 و 06-2005) و سه کوپا کاتالونیا(07-2006 و 05-2004، 04-2003) شامل افتخارات رایکارد بود. افزون بر این فرانک رایکارد هویت و استیل بازی بارسلونا را به بالاترین درجه ی فوتبال اسپانیا و اروپا بازگردانید و احیا کرد.

رایکارد بارسا را در 283 بازی رسمی رهبری کرد. او در این بازیها 167 پیروزی (59 درصد کل بازها)، 64 تساوی و 52 شکست به دست آورد. بارسا در این بازیها 544 گل زده و 254 گل خورده داشت. در این دوران بارسا در هر بازی میانگین 1.92 گل زده، 0.89 گل خورده را به دست آورد. رایکارد با 112 پیروزی در لالیگا پس از کرایف با 183 پیروزی در رده دوم مربیان بارسلونا از نظر بیشترین تعداد برد در لالیگا قرار گرفت.

تجربه مربیگری پیش از بارسا

رایکارد مربیگری را در کسوت کمک مربی در کنار گاس هیدینگ در تیم ملی هلند در جام جهانی 98 آغاز کرد. بین سالهای 1998 تا 2000 سکان هدایت تیم ملی هلند را در دست گرفت و در سال 02-2001 سرمربی اسپارتا رتردام بود.

بازیکنی مثال زدنی

رایکارد دورانی استثنایی ای را به عنوان بازیکن سپری کرد. او از مدرسه فوتبال جوانان آژاکس آمستردام فارغ التحصیل شد و در سالهای 81-1980 و 88-1987 در این تیم بازی کرد. مدت کوتاهی را (11 بازی) در رئال ساراگوسا گذراند، در حالی که بهترین موفقیتهای او در سالهای 1988 و 1993 در آث میلان بدست آمد.

عناوینی که او به عنوان یک بازیکن فتح کرد عبارتند از، جام ملتهای اروپا در سال (1988) همراه با هلند، سه عنوان لیگ قهرمانان اروپا در سالهای (89-1988، 90-1989 و 95-1994)،جام برندگان باشگاههای اروپا (1986-87)، سه سوپر کاپ اروپا به سالهای(1989، 1990 و 1995)، دو جام بین قاره ای در سالهای(1989 و 1990)، پنج قهرمانی در لیگ هلند در سالهای(82-1981، 83-1982، 85-1984، 94-1993 و 95-1994)، دو لیگ ایتالیا در سالهای(92-1991 و 93-1992)، دو سوپر کاپ ایتالیا در سالهای (1989 و 1994) و سه عنوان جام حذفی هلند در سالهای (83-1982، 86-1985 و 87-1986).